آموزش احضار فرشته موکل

پیش نیاز های مراسم احضار موکل

کسب اذن الهی: شرط نخست، کسب اجازه ازدرگاه خداوند میباشد. منظور از این، فراهم بودن شرایط کائناتی، تقدیر الهی و همچنین نیت پاک میباشد.

طهارت و پاکی: در منابع تاریخی و تاکید شدیدی بر پاکی جسمانی و روحانی احضار کننده شده. معمولاً دستور به گرفتن غسل کامل و وضو قبل از شروع کار داده‌اند و پوشیدن لباس کاملاً سفید و پاک را لازم دانسته‌اند. برخی مأثورات توصیه می‌کنند که آیات قرآن (مانند آیةالکرسی) در چهارسوی محل خوانده و دمیده شود تا فضا از وجود شیاطین پاک گردد.

ریاضت و چله نشینی: فرد احضارکننده برای مدتی معین باید در انزوا و عبادت به‌سر برد تا قوای روحی لازم در او تقویت شود. این دوره که غالباً چله (۴۰ روز) یا حداقل چند روز تعیین می‌شود، شامل روزه‌داری، شب‌زنده‌داری و ذکر گفتن مداوم است. طی این مدت، ترک کامل لذات دنیوی توصیه شده؛ به ویژه پرهیز غذایی سخت‌گیرانه‌ای که در آن خوردن گوشت و محصولات حیوانی (حتی لبنیات و تخم‌مرغ) ممنوع است.

ایجاد دایرهٔ محافظ (مَندَل): تقریبا همهٔ دستورالعمل‌ها توصیه می‌کنند که ساحر پیش از آغاز احضار، خود را درون یک دایرهٔ جادویی حفاظت محصور کند.
این دایره که با خاکستر یا گوگرد بر زمین رسم می‌شود، محیط امن عامل است. معمولا اسماء متبرکه، آیات یا حروف مقدس را در محیط دایره می‌نویسند یا تلاوت می کنند. هدف از مَندَل آن است که به عنوان سدّی انرژیایی مانع ورود ارواح خبیث و اجنهٔ مزاحم به محدودهٔ ساحر شود.

عزیمت و اوراد احضار: مهم‌ترین بخش مراسم، خواندن اذکار و اوراد خاص برای فراخواندن موکل است. این اوراد که به آنها عَزیمت یا قسم یا دعوت گفته می‌شود، معمولاً شامل نام‌های مقدس خداوند، آیات قرآن، اسامی فرشتگان بزرگ و سوگندهایی به قدرت الهی است. ترتیب معمول چنین است که ابتدا عزیمت (متن فرمان) با اقتدار خوانده می‌شود تا موکل را ملزم به اطاعت کند.

سپس قسم‌های شدید به اسماء اعظم الهی و پادشاهان موکلین بالاتر یاد می‌شود تا روح مورد نظر چاره‌ای جز حضور نداشته باشد. در نهایت، دعوت رسمی با ذکر نام خود موکل و القابش انجام می‌گیرد. هر ذکر یا عزیمت باید تعداد مشخصی (مثلاً ۷ مرتبه، ۲۱، ۴۵ یا حتی ۱۰۰۱ بار) بدون کم و کاست تکرار شود تا اثر کند. این تکرار مستلزم تمرکز شدید و توان روحی بالاست و کوچک‌ترین خطا در لفظ یا تعداد می‌تواند کل عمل را باطل کند.

طلسمات و اوفاق: استفاده از وسایل کمکی فیزیکی نظیر طلسم نوشته‌شده، لوح، خاتَم (انگشتر) و ضروری میباشد. این طلسم در واقع وسیلهٔ ارتباط با موکل به‌شمار می‌آید و تمرکز نیروی ارادهٔ ساحر را ممکن می‌سازد. تمام این تمهیدات (بخور، دایره، عزیمت، طلسم و غیره) فراهم می‌شود تا شرایط مادی و روحانی لازم برای برقراری پیوند با موکل مهیا گردد. پس از ظهور یا احساس حضور موکل (از طریق صدا، رؤیت درون آینه یا خواب، یا حتی تجسد موقت)، عامل درخواست یا فرمان خود را به او ابلاغ می‌کند و مراسم را با ختم عزیمت و شکستن رسم دایره پایان می‌دهد.