استخدام قاتل در دارک وب | تاریکیای که توی مرورگر باز میشه
هر داستان ترسناک، با یه کلیک شروع میشه ولی این یکی با یه کلیک تموم میشه! تموم شدن نفس یه آدم.
در دوران گذشته، مرگ با صدای شمشیر بود، یا انفجار، یا جیغ توی خیابون تاریک. ولی حالا؟ مرگ تبدیل شده به یه درخواست توی یه فرم آنلاین. تبدیل شده به یه تراکنش. فقط چند کاراکتر. یه آدرس. یه بیتکوین. بعدش؟ خاموشی.
وقتی یه کاربر ناشناس، پشت یه لپتاپ خاکخورده توی زیرزمین، آدرس یه سایت با پسوند .onion رو توی مرورگر تور (TOR) تایپ میکنه، داره وارد دنیایی میشه که هیچ شباهتی به اینترنتی که میشناسیم نداره. توی دنیای روشن و قابل ردیابی، ما با اسم و هویت و شماره موبایل زندگی میکنیم. ولی اینجا، توی دنیای زیرزمینی دارک وب، فقط یه ماسک دیجیتالی داریم و اون ماسک، بعضی وقتا تبدیل میشه به مجوز قتل.
(برای اینکه این مطلب رو خیلی بهتر بفهمید لطفا از طریق لینک زیر در مورد دارک وب بخونید. سپس میتونید درک بهتری از این مقاله داشته باشید)
مطلب منتشر شده تنها به قصد افزایش آگاهی اجتماعی میباشد و هیچ سوی نیتی ندارد. هدف دایمنز تلاش برای افزایش اطلاعات، امنیت فردی و جمعی میباشد در محیطی ایمن تا جستجوگران مبتدی طعمه شیاطین سایبری نشوند.
سایتهایی هستن که توشون میتونی با چند کلیک و یه کیف پول بیتکوینی، یه آدمکش اجاره کنی. آره، به همین راحتی!!!یه آدرس میدی، یه مبلغ میفرستی، و منتظر یه پیام میمونی که توش نوشته شده: «کار انجام شد.»
نه خبری از تعقیب و گریز هالیوودی هست، نه قطرهخونی روی آسفالت. فقط یه فرم سفارش ساده. مثل خریدن یه کفش از دیجیکالا، فقط با یه فرق کوچیک: اینجا، “محصول” مرگه.
دارک وب چطوری تبدیل شد به یک بازار مرگ؟
دارک وب اولش یه ابزار بود؛ یه تونل تاریک برای روزنامهنگارایی که نمیخواستن ردشون زده بشه. برای مخالفان سیاسی توی رژیمهای دیکتاتوری، یه راه نجات بود. اما همونطور که همیشه بوده، جایی که امنیت هست، جنایت هم هست.
وقتی تور (Tor) راه رو برای ناشناس موندن باز کرد، یهسری از ذهنهای تاریک هم وارد ماجرا شدن. آدمهایی که بهجای افشاگری، دنبال معامله بودن، معاملۀ مرگ…
اولش سایتهایی مثل سیلک رود (Silk Road) فقط مواد مخدر میفروختن. ولی کمکم یهسری آدمکش سایهنشین، یه آگهی بالا زدن:
«Professional Hitman – Clean, Silent, Untraceable. Starting from 5000$ BTC.»
کاربرایی که نمیتونستن خشم یا عقده یا وسوسهشون رو توی دنیای واقعی خالی کنن، پشت مانیتور راحت شدن. هر کس یه بهونه داشت: خیانت، بدهی، حسادت، پول. دارک وب، یه دلال بیاحساس بود که فقط کمیسیونشو میخواست.
شبکههایی مثل Besa Mafia یا Hitman Network تبدیل شدن به تالار مرگ. حتی اگر بیشترشون فیک بودن، تاثیر روانیشون واقعی بود. دهها، شاید صدها نفر واقعاً پول فرستادن تا یه قاتل استخدام کنن. این وسط، بعضیا به آرزوشون رسیدن. بعضیا دستگیر شدن. و بعضیا هنوزم دارن توی سکوت، قربانی میگیرن.
برای اینکه درک بهتری از این مقاله داشته باشید، در ابتدا باید به طور کامل بدونید رد روم چیه و سیلک رود کجاست. از طریق لینک های زیر میتونید بدون سانسور از تمامی اسرار دارک وب باخبر بشید
باجگیرهای مجازی: فقط یه ایمیل، فقط یه اشتباه!
دارک وب همیشه هم درباره سفارش قتل نبود. بعضی وقتا، فقط یه اشتباه کوچیک، مثل باز کردن یه ایمیل اشتباه یا کلیک روی یه لینک ناشناس، میتونه جهنم رو بیاره توی زندگیات.
باجگیرهای مجازی یا همون cyber extortionists یه قشر خاص از شکارچیهای دیجیتالن. نه دنبال خونن، نه دنبال جنازه. اونا فقط آبروتو، زندگیتو، یا آیندهتو گروگان میگیرن و میفروشنش بهت.
یه ویدیو از دوربین لپتاپت، یه مکالمۀ رکوردشده از اتاقخواب، یه اسکرینشات از سرچهای گوگلات… همینها کافیه تا شبها نخوابی و روزا بلرزی. طرف یه ایمیل میزنه با لحن خشک و دقیق:
«We recorded everything. You have 72 hours. Send 1000$ in BTC or everything goes public.»
توی دل دارک وب، این آدما همهجا هستن. بعضیا حتی سایتهای اختصاصی دارن. توش نمونهکار میذارن، رضایت مشتری میگیرن، حتی خدمات مشاوره میدن!
بعضیا تخصصشون آدمهای معروفه. میرن سراغ اینفلوئنسرها، سیاستمدارا، تاجرها. بعضیا هم میرن سراغ دانشآموزهای سادهای که یه اشتباه کردن و حالا حاضرن هرچی دارن بدن تا فقط عکسهاشون منتشر نشه.
اما داستان همیشه همینجا تموم نمیشه. چون باجگیرها سیرمونی ندارن. امروز هزار دلار میخوان، فردا تهدیدت میکنن به فرستادن فیلم به خانوادهات، پسفردا هم با یه آیپی دیگه برمیگردن و یه آگهی میزنن با اسم خودت:
Looking to hire a killer? He’s done it before…»
این تهدید، فقط یه کلیک دورتره. فقط یه اشتباه… فقط یه لحظه غفلت.
روند سفارش قتل: چطور یه آدمکش بخریم؟
خب حالا بذار بریم سر اصل کاری که خیلیها با سرچ “Hire a hitman on dark web” دنبالشن. این بخشیه که باید نفستو حبس کنی.
اول، وارد مرورگر تور میشی. یه آدرس .onion داری که یا توی یه فروم پیدا کردی، یا از کسی شنیدی. این آدرس مستقیم نیست. گاهی باید از چندین لایه عبور کنی، مثل عبور از زنجیرهای پیاز تا برسی به سایت مورد نظر. وقتی سایت لود میشه، همهچی بیصدا و سرد نمایش داده میشه. نه رنگ، نه لوگو، فقط متن، فرم، هشدار.
بعضی سایتها قبل از هرچیز ازت میخوان یه کلید رمزنگاری PGP داشته باشی. چرا؟ چون هر پیام باید رمز بشه. هیچ مکالمهای نباید بهصورت خام رد و بدل بشه. فرم سفارش معمولاً این اطلاعاتو میخواد:
- نام یا مشخصات قربانی (آدرس، شماره ماشین، عکس، محل کار)
- نوع قتل: سریع و بیسروصدا؟ یا نمایشی؟ یا شکنجهوار؟
- دلیل قتل (اختیاری ولی بهقول خودشون «برای اینکه بفهمن طرف کیه»)
- زمانبندی (فوری یا قابلانتظار)
- انتخاب گزینههای اضافی (عکس لحظۀ مرگ؟ فیلم؟ خوننویسی روی دیوار؟)
بعدش مبلغ پرداختی رو میفرستی. بیتکوین، مونرو، یا بعضاً Zcash. بعضی سایتها سیستم «Escrow» دارن. یعنی پول رو به ادمین سایت میدی تا وقتی کار انجام شد، مبلغ رو به قاتل برسونه. بعضی دیگه مستقیماً ازت پول میگیرن.
اگه همهچیز تأیید شد، یه پیام رمزنگاریشده برمیگرده: «Target Confirmed. Work in Progress.» و بعدش فقط باید صبر کنی…
قیمت خون: تعرفهها در بازار مرگ چطوریه؟
اینجا دیگه نه بازاره، نه تخفیف جمعه سیاه داره. اینجا دارک وبه. و تو وقتی قدم میذاری توش، باید یه چیزو بفهمی: مرگ، قیمتی داره. قیمتی که نه با وجدان تعیین میشه، نه با قانون. بلکه با سردی یه عدد و سردتر از اون، با خواستههای تو.
اولین چیزی که باید بدونی اینه که سایتهای مرگ تعرفهدارن. دقیق و دستهبندیشده. بعضیاشون حتی جدولی ارائه میدن، بیرحمتر از هرچیزی که تا حالا دیدی. حالا بیا ببین تعرفهها چطوریه:؟ (چیزی که به عنوان قیمت میگم فقط حاصل مشاهدات خودت توی سایتای دارک وبی به مدت 10 سال هستش و همیشه و همه جا یه قیمت ثابت وجود نداره).
قتل ساده (Basic Hit):
- یه گلوله، یه شب تاریک، یه هدف.
- قیمت: از ۵,۰۰۰ تا ۱۵,۰۰۰ دلار بیتکوینی.
- هدف توی خونه یا محل کارش کشته میشه. هیچ ردپایی نمیمونه.
قتل شکنجهآمیز (Torture Hit):
- قبل از مرگ، شکنجهی فیزیکی یا روحی.
- شامل بریدن اعضا، ضرب و شتم، سوزوندن.
- بعضی سایتها گزینه ضبط ویدیو هم دارن.
- قیمت: بین ۲۵,۰۰۰ تا ۷۵,۰۰۰ دلار. بسته به شدت خواستههات.
قتل همراه با فیلم (Custom Execution Video):
- قاتل لحظهلحظه عملیات رو فیلمبرداری میکنه. با ماسک، زاویه دوربین، نورپردازی.
- فایل ویدیو به صورت رمزنگاری شده به مشتری تحویل داده میشه.
- قیمت: از ۳۰,۰۰۰ دلار به بالا. بسته به تقاضا برای لوکیشن و سناریو.
قتل خانوادگی (Family Package):
- بعضی از این سایتهای جهنمی چیزی دارن به نام Family Hit… یعنی کل خانوادهی قربانی.
- مشتری ممکنه بخواد پدر، مادر، یا حتی بچهها حذف بشن.
- قیمت؟ شروع از ۱۰۰,۰۰۰ دلار و ممکنه تا ۵۰۰,۰۰۰ هم بره.
- تحویل اجساد: یا اعلام موقعیت GPS یا حتی ارسال عکس دستهجمعی بعد از «کار».
قتل قراردادی (Contract Kill):
- برای حذف شخص خاص توی بازه زمانی مشخص.
- مخصوص رقبا، سیاستمدارا، شریکهای تجاری.
- بعضیا تا ششماهه قرارداد میبندن.
- قیمت: متغیر، از ۲۰,۰۰۰ تا بینهایت…
خطرناکترین قسمت؟ بعضی سایتها تخفیف فصلی میدن… آره، درست شنیدی. Black Friday برای مرگ. این قیمتها فقط عدد نیستن. هرکدومشون یه زندگیان. یه جنازهن. یه شب پر از جیغ توی کوچه تاریک.
تقلب بزرگ! وقتی همه چیز بر علیه توعه…
همه چی از اینجا شروع میشه که تو با یه ذهن پر از خشم یا انتقام، وارد دارک وب میشی. یه URL عجیب با پسوند .onion رو وارد میکنی. صفحهای باز میشه با رنگهای تاریک، یه لوگوی اسکلت یا یه نقاب بیچهره، و یه جملهی ترسناک: We get the job done. No questions asked
اما واقعیت چیه؟ در بیشتر موارد، چیزی که روبهروی تو باز شده، یه چالهی کلاهبرداریه. نه قاتلی وجود داره، نه سرویسی. فقط یه سری دزد دیجیتالی که میدونن ذهن آدمای ناامید و تاریک، راحتترین هدفه.
توی دارک وب، از نیازت علیه خودت استفاده میکنن. تو دنبال حذف کسی هستی؟ اونا وانمود میکنن که دقیقاً همینو میفروشن. قیمت میدن. PGP میدن. آدرس بیتکوین میدن. ولی در نهایت فقط با پولت فرار میکنن و تو میمونی و یه هویت در معرض خطر و یه گناه سنگین.
البته خیلی باید خوش شانس باشی که فقط سرت کلاه بره. بعضی وقتا شرایط از این هم بدتر میشه! خیلی وقتا سایتهای جعلی، هویت قربانی رو هم ذخیره میکنن و این اطلاعات میتونه بعداً علیه خودت استفاده بشه یا برای اخاذی از طرف سوم.
این بین سایتهایی بودن که فقط با هدف شکار مجرمان ساخته شدن. FBI، NSA، پلیسهای بینالمللی با طراحی صفحههایی شبیه به بازار مرگ، سعی کردن رد آدمهایی رو بگیرن که حتی فکر مرگ در سر دارن. نتیجه؟ مشتریهایی که هیچوقت فکر نمیکردن قراره با دست خودشون خودشونو به چوبهی دار نزدیک کنن.
چرا دیگه سایت های استخدام قاتل مثل قبل نیستند؟
واقعیت اینه که خیلی از این سایتها دیگه وجود ندارن. یا هک شدن، یا لو رفتن، یا توسط سازندهشون بسته شدن. دلایل خاموش شدن این سایتها:
- افزایش فشار پلیسهای سایبری
- جنگ قدرت بین گروههای خلافکار
- افشا شدن اطلاعات کاربران توسط سازمانهای امنیتی
- و مهمتر از همه: ترس
ترس از اینکه هر کلیکی، آخرین کلیکت باشه. ترس از اینکه «قاتل»ای که باهاش حرف میزنی، یه مأمور فدراله. ترس از اینکه اینترنت… فقط یه توهم امن باشه.
آیا هنوز سایت های واقعی استخدام قاتل وجود داره؟
آره. ولی نه به اون شکلی که قبلاً بودن. الان سایتهایی هستن که با هویت «رد روم»، «قتل درخواستی»، «انتقام آنلاین» یا حتی «تسویهحساب شخصی» فعالیت میکنن. ولی ورود بهشون سختتره. دیگه انجمن عمومی برای گرفتن آدرس وجود نداره. باید دعوت نامه داشته باشی. باید کسی تو رو تأیید کنه. باید ثابت کنی که برای ورود به جهنم آمادهای.
شاید ترسناکترین چیز اینه که هنوز نمیدونی کدوم سایتها واقعاً برای قتل طراحی شدن، و کدوم فقط دارن «تو رو» تست میکنن؟ شاید هر پیامی که میفرستی، داره ثبت میشه. شاید هر سفارشی که میدی، در واقع، یه سیگنال برای قاضی آیندهته.
چیزی که مشخصه اینه که این سایتها هنوز وجود دارن، ولی دیگه برای همه نیستن. فقط برای اونهاییان که چیزی برای از دست دادن ندارن.
سقوط آزاد انسانیت یا آیینه درون؟
تو اینو خوندی. تا تهش اومدی. از کلیک اول روی دارک وب گرفته، تا قیمتگذاری روی آدمها. از ایمیلهای رمزنگاریشده تا داستانهایی که با یه جنازه تموم شدن. خوندی و زنده موندی. ولی آیا واقعاً زندهای؟
تو الان یه چیزی رو میدونی که قبلش نمیدونستی: اینکه توی دنیایی زندگی میکنی که قتل، یه آپشنه. یه دکمهست. یه سرویس توی یه سایت. میتونی پول بدی، و یکی دیگه رو از روی زمین حذف کنی. نه با مشت، نه با چاقو. فقط با یه کلیک.
ولی سؤال اصلی این نیست که چرا بعضیا این کارو میکنن. سؤال اصلی اینه: تو چرا نکردی؟
آره، تو.
تو هم خشم داشتی.
تو هم از یه نفر متنفری.
تو هم توی ذهنت یهبار تصور کردی که اگه اون آدم نباشه، همهچی بهتر میشه.
پس فرق تو با اون قاتل چیه؟ اینکه پولشو ندادی؟ یا فقط شجاعتشو نداشتی؟
این مقاله فقط یه گزارش نبود. یه آینه بود. و تو توش خودتو دیدی.
بعضیا فکر میکنن دارک وب جای آدمای مریضه. ولی واقعیت اینه که دارک وب، یه انعکاسه. یه بازتاب از چیزی که جامعه روش اسم نذاشته، ولی ته دلش همیشه دنبالش بوده: حذف کردن.
شاید قاتلا از ما شجاعترن… یا شاید فقط صادقترن. چون اونا اون کاری رو کردن که خیلیا فقط توی ذهنشون میکنن. و حالا تو موندی. با تمام این اطلاعات. با تمام این وحشت. با اینکه تو هم میتونستی یکی از اینا باشی. فقط یه شرایط فرق داشت. فقط یه موقعیت. فقط یه روز بد.
پس اگه امشب راحت خوابیدی، بدون که انسان بودن، یه انتخابه. نه یه ذات.
خیلی وقتا تو کسی رو نکشتی چون زورت نمیرسه. نه به قاتل نه به مقتول. سوال مهم اینه که اگه زورت میرسید اینکارو میکردی؟
اسم من دایمنز هستش، شاید بعد از خوندن این مقاله یجایی از ذهنت، تا آخر عمرت اسم من یادت بمونه…
من هستم
دیر اومدی مرد
میخواهم عضو شبکه باشم
فعلا نمیتونی!
تو اجازه نداری…